Κάθε φορά που χάνεται μια ζωή στον δρόμο, χάνεται ένα κομμάτι της ανθρωπιάς μας.
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι δρόμοι είναι ζώνες πολέμου. Χρειαζόμαστε δράση τώρα, πριν είναι πολύ αργά.
Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι πολύτιμη, και κανένας θάνατος ή τραυματισμός δεν είναι αποδεκτός.
Πόσοι ακόμη πρέπει να σκοτωθούν μέχρι να συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε αποτύχει; Όχι ως μεμονωμένοι οδηγοί, αλλά ως κράτος, ως κοινωνία, ως σύστημα;
Ας αλλάξουμε αυτή την πραγματικότητα, πριν αλλάξει εμάς…

Από την εξυπηρέτηση στην επιβολή. Το τέλος του ανθρωποκεντρικού σχεδιασμού
Η πόλη ως χώρος ζωής και όχι ως "αγωγός κυκλοφορίας". Η θέση του Π.Σ.Ε.Ο. για τα νέα όρια ταχύτητας
Tο Πράσινο Στοίχημα του 21ου Αιώνα Είναι Πάνω σε Ράγες
Η Κρήτη σε Σταθερή Τροχιά